Na-pesteng yosi

Hindi ko naman dapat ikwento ngunit ginawa ko pa din. Wala akong karapatang magreklamo pero ginawa ko pa din. Nakakainis kasing isipin, yung yosing kinupit ko sa tatay ko ay napeste ; dapat ito yung yoyosihin ko pagkagising ko na may mainit na kape habang tumatae, pero napeste, napeste, napeste.

Anu nga ba ang peste? kung literal nating iisipin kung anu ito, ito yung anay,daga,ipis, at kung anu-ano pang mga maninira ng kagamitan o pagkain sa bahay. Kung sasabihin ko yung aking pinupunto kaagad, parang walang kwenta ang sulating ito. Tatanungin ko ulit kayo, "Anu nga ba ang peste?"

Peste, maraming peste sa mundo, isa rin tayo sa mga peste na sumisira sa inang kalikasan. May mga peste ring kaibigan na magaling manalo ng kasintahan ; meron ding pesteng kaibigan na maninira sa iyong nililigawan. Teka lang, lalaliman pa natin ang salitang peste. May mga pesteng politiko na walang alam kundi gumawa ng paraan para may makurakot, mga pesteng pulis na hoholdapin ka daanan dahil sa hindi mo alam na violation na sinasabi nila, at mga pesteng gumagawa ng batas. May pesteng drayber ng dyip na sobrang bagal magpatakbo at magpapagasolina pa, mga pesteng barker na kahit sardinas na sa loob ng dyip ay magpapasok pa rin ng dalawa o tatlo(ang sarap sikuhin nitong mga ito).

May mga pesteng estudyante ring hindi marunong magbasa kung saan ang kaliwa o kanan, minsan sila pa yung galit kapag nababangga mo sa hagdanan na may nakasulat na "Keep right," gaano ba kahirap intindihin iyon? meron ding pesteng kaklase na hindi ka tutulungan sa oras ng kagipitan ngunit tinulungan mo naman din sila. May pesteng professor na hindi naman nagtuturo at nagpapabenta lang ng Avon. OO, putangina, kahit lalake ka, kailangan mo magbenta ng produkto ng nasabing kumpanya.

Matagal ko nang iniisip kung paano ko ikwekwento ito, pasalamat kay Marcelo Santos fucking the third, siya ang nagsilbing apoy sa aking pagsusulat ng maiksing article na ito. Bakit nga ba siya? Unang-una sa lahat, plagiarist itong tarantadong ito. Hindi ako naniniwalang hindi siya nagbabasa mga babasahin kasi alam na alam ko kung saan niya kinukuha ang revised o tagalize(kung may salitang ganito) na quotation. Hinahangaan kitang nasapul mo ang iyong target market:  mga bobo na hindi ko alam na kasama ka rin dito. may kasabihan nga tayo "birds of the same feather flock together." So, oo nga, isa ka ring bobo na hinahangaan ng iyong mga bobong tagasubaybay. Inalis mo yung sarili nilang pag-iisip sa konsepto ng mundo, yung tipong rekta subo na agad kahit mainit pa. Mahirap yon, gumagawa ka lang ng taong magiging robot sa huli. Meron ka pang dinadamay na pangalan ng isang mataas na uri ng tao ngunit hindi ka ba nakokonsensya sa ginagawa mong katarantaduhan? Wala na ngang musika dahil sa mga pesteng papoging mga singer/banda, wala na ngang magandang pelikula dahil sa mga pesteng direktor at nag-gwagwapuhang artista na alagang belo; tapos papatayin mo pa ang literatura... tanginaka ng maraming beses, yung tipong lalagpas pa ng Milky Way papuntang ibang planeta.

Masmabuti pang ma-peste ang yosing tinago kesa ma-peste ang libangan ko, ang inspirasyon ko, ang leksyon ko, at ang reyalidad ko. Kapag nakita ko yung dagang bumutas ng yosi ko, aayain ko pa siya magyosi at tuturuan kung paano gamitin ang nasabing lason na ito. pero sayo, alam mo na kung sino ka, wag na wag kang magpapakita sa PUP dahil sasakalin kita at hahampasin kita ng librong hardbound na yung pamagat ng libro ay umukit sa kukote mo.

Storya ng Nagtataeng Bolpen

Lumilipad ang isipan ko nung sinabi ng aking guro na may pagsusulit kami ngayon ; kwaderno't bolpen lamang ang aking dala sa bag ko at meron pa pala, yung libro ni Bob-ong, "Stainless Longganisa" na hindi ko na alam kung saang pahinga ako natigil. Humingi ako ng papel sa isang kamag-aral na hindi ko kilala sa pangalan. Nung kukunin ko na ang panulat kong bolpen, naalala ko... nakalimutan ko sa bahay ng aking ka-grupo sa thesis ang paborito kong panulat. Nahihiya ako manghiram, hindi ko naman ka-block tong mga ito ; ito ang hirap ng pagiging irregular na estudyante, sa CWATS pa, oo, sa putanginang subject na ito pa ako tumagilid.

Ito ang storya kung bakit sa CWATS pa ako nagkaroon ng bagsak. Kasagsagan ng enrollment yun sa Polytechnic University of the Philippines, isa ako sa mga pasado sa entrance exam ngunit wala yung kursong inaasam ko. Pumili ako ng tatlong kursong pwede ko nang pagtiyagaan. Sa College of Business ako nabagsak. Marketing ang aking pnili, hindi ko ito pinagsisihan pero nagsisi ako kung bakit sa ROTC pa ako napunta ; hindi ko pinili yun, yung interviewer ko ang pumili. Mula noon, hindi ko na pinasukan ang ROTC at naging dahilan ng pagkakabagsak ko(natural).

Bumalik tayo sa Storya, naghahanap ako ng bolpen sa bag ko, marami naman ngunit wala nang tinta dahil sa pagsusualt ko ng mga walang kwentang tula o storya na ginagawa ko katulad nito.Paano ko nasabing walang kwenta? Hindi naman ito magpapayaman sa akin, hindi naman ito babsahin ng tao dahil mastrip nilang manuod ng telebisyon na puro kalandian at paulit-ulit na konsepto ng teleserye, at hindi rin nila magugustuhan ang paraan ng aking pagsulat dahil sa labis na pagpuna ko sa ating panget na lipunan. Ngunit bakit ko pa rin tinutuloy ang kahibangan na ito? Dahil trip ko, gusto kong malaman ng mundo kung anu-ano ang ideya ng mga nagkakaroon ng magulong utak, kulang na lang ay sabihin nila baliw ako, baliw na ako, matagal na.Masaya ako doon. May nahawakan akong bolpen ngunit ito ay amdumi dahil sa tintang nagtae. Ito na ginamit ko, sa unang letra pa lang, nadumihan na ang daliri ko. Hindi ko alam kung bakit ako naiilang pero nung bata pa ako, yung iniidolo ko pa si Yugi at Kaiba, yung kinakanta ko pa yung opening song ng Pokemon, wala akong pake kung nagtatae ang tumataginti kong HBW2000. Basta sumulat, yun na iyon.

Hindi ko na tinapos yung pagsusulit na ito dahil akala ko, katulad ng iba, hahayaan lang ang pinapapasa ko: Ginawa kong pagsusulit sa bahay. Si Glory ang nagpasa nito, akala ko hihingin niya ang kabayaran sa pabor na hiningi ko sa kanya, ngunit nung tinanong ko kung ano ang kagustuhan niya, siya lamang ay ngumiti at sinabing "Wag na po kuya." Laking pasalamat ko na may tao pang gumagawa ng kabutihan na hindi humihingi ng kahit anong kapalit. Sa buhay ngayon, swerte ka nang meron kang kapwa na gumawa nito, hindi ko pa masasabiing kaibigan na kami pero sa puso ko, isa na siya.

Habang nagsusulat ay nilapitan ako ng aming guro para sabihin na bumili ng libro sa walang kwentang subject na ito. Masmakapal pa ang libro ni Bob-ong at masmay makukuha ka pang aral sa libro niya kesa dito. Sa halagang P250.00, matututunan ka: magpakatao, tumulong sa kapwa, at iba't ibang kaplastikan na pwede mong gawin sa kapwa mo. Ramdam kong gusto lang niya kumita ng malaki kaya't todo ang kanyang pagpapaalala sa amin na bumili ng libro niya. Katulad siya ng ibang professor na gustong malunod sa salapi galing sa kanilang porsyento sa pagbebenta ng libro na bilang requirements(daw). HIndi naman ako makalaban baka lalo pang tumagal ang aking delubyo sa paaralan na ito. Pabor sa akin iyon ngunit ayokong mangyari dahil ako ang inaasahan ng pamilya ko sa pagtataguyod ng aming pamumuhay.Kung yumayaman ang bansang Pilipinas, bakit naranasan namin ay hirap? Hindi dapat sinisisi sa gobyerno sa mga nararanasang hirap pero sinisisi ko sila sa lalong pagpapahirap sa hirap na tinatamasa. Lahat ay tumataas, pagkain man o tubig: ang tax tumataas ngunit hindi naman ramdam ang pagtaas ng pamumuhay ng Pilipinas.Buti pa fishball at si Mahal hindi tumataas.

Maraming isyu ang hinaharap ng Pilipinas ; isa na ang hindi matapos-tapos na korupsyon dio sa ating Inang Bayan. Maraming pangalan na ang sinabi ngunit hindi naman napaparusahan. Mga magagaling magtago at mang-abuso ng kahinaan ng pundasyon ng batas itong mga tarantadong ito.

Mauubos na ang tinta ng aking panulat. Hindi ko alam kung paano tatapusin ang aking sinulat dahil wala namang pinatutunguhan ang kwento. Sa apglabo ng mga letrang sinusulat, naisip ko, maubos man ang tinta nito, ang mga napaluob dito ay hindi mawawala, mananakaw, o makakalimutan. Katulad ng aking mga ginawa, wala mang magbasa ng mga ito, meron naman akong iniwan na parte ng aking buhay bago maubos ang aking tinta: ang aking buhay.

Mario

Hindi yung bida sa laro ang tinutukoy ko
Si Mario, yung punyetang ulan 'di masuyo
Akala ko, makakapunta ako sa paraiso
Mararamdaman ang kalikasan mansuyo

Kahit gaano kalakas ang ulang dumating
Kung handang-handa tayo sa kanyang pagdating
Ngunit hindi, napupunta ang pondo sa mga tarantado
Sa bulsa ng mga putanginang buwayang politiko

Hindi naman ang lahat ay sa kanila masisi
Tayo rin, may pagkukulang at pagkakamali
Tayo'y siningil ng mga basurang tinapon
Tinapon natin sa buong maghapon

Dating magandang ilog,
Dahil sa korporasyon nahulog
Bumaho at dumumi ating ilog
Ilog ng Pasig

Baradong mga kanal
Nangangamoy imburnal
Tutal tayo ang gumawa,
Tayo rin ang dadama

Tuwang-tuwa ka pang walang pasok
Ngunit natuwa ka bang maging salot?
Salot sa ating Inang Kalikasan
Regalo mula sa ating pinagmulan

Tayo raw ang mangangalaga
Ngunit bakit natin sinisira?
Paano na ang ating anak at apo
Kung ang tirahan ay maglalaho?

Feasibility Study

Narito ang aming grupo
Sa bahay ng nakaraan
Kung saan nagtagpo
Ang solidong pinagsamahan

Iba na ang kasama
Yung isa hindi pa kasama
Ngunit masaya kami
Sa huni ng aming lider

Kasalukuyang binabalbal ang utak
Tinitiis ang lahat ng hirap
Kapag kami'y nagwatak-watak
Mararanasan ko na ang sarap

Boses na nagkakantutan
Huni ng asong nakakairita
Ulap na puno ng kadiliman
Pumapatak! 'di ko sinisinta

Kabusugang naranasan
Lakas naming pinagmulan
Katamarang pinatay
Sipag ay binuhay

Siya ang nagsilbing tulay
Siya ang nagsimula ng apoy
Itong proyektong ito'y
Labis naming makakatay

Salamat sa pagtitiyaga
Salamat sa pag-unawa
Dito sa aming liga,
Kasiyahan ang mananawa

Pylon

Dito tumatambay
Kapag hindi makasabay
Sa alon-- alon ng buhay
Madilim ang kulay

Gabi na't malamig
Sa tunog ng makina,
musika at mga sigaw;
Ako'y natutulala

Napupuno na sa kalungkutan
Hindi alam kung san pinagmulan
Nagsasawa na sa buhay
Napapagod at nangangalay

Bakit ganito ang hirap?
Paano na ang hinaharap?
Asan na ang sarap?
Halika na't humarap

Nasasabik na sa pagkakataon
Matapos aking hamon
Sa kasiyahan gumulong
Gumulong hanggang malulong

Stupidyante

Sila yung hingi ng hingi
Ng pag-antala ng klase
Mga sigaw nila nakakabingi
Mga utak nangangamoy tae

Sila yung mga hindi marunong mag-isip
Sa libro't teorya doon lang kumakapit
Hindi alam kung ano ang uunahin
Uunahin kung buhay o kaalaman

Sila yung umiiyak kapag hindi natapat
Ang hiniling na suspension dapat
Nakakainis isipin, pag-asa ng bayan
Tinatamad mag-uwi ng kaalaman

Sila yung pumapasok, sa labas ang isipan
Tangina, anu ang iyong natutunan
Bukod sa magbasa at magsulat?
Wala, wala, utak mo salat

Sila yung pumapasok, nakikipagdaldalan
Habang may nagsasalita sa harap
Minsan, ginagawang katuwaan
Sa ginawang ulat sa hirap

Ano ba nangyayari sa Pilipinas?
Asan na ang ating lunas
Sa sakit ng nakaraan,
Nung wala pang pamahalaan

Kung Umuulan

Kung umuulan,
Hindi ko makikita ang buwan,
Ang ningning ng mga bituin,
At ang kabuuan ng kalawakan

Kung umuulan,
Ako'y lalamigin,
Walang kayakap sa aking tabi
Walang dadampi sa aking labi

Kung umuulan,
Wala akong masisilungan
Sa patak ng kasinungaligan
Paniniwala ko'y pagkakatuwaan

Kung umuulan,
Maitatago ko aking kalungkutan
Hindi makikita aking mga luha
Sa mga sakit na aking dinadama

Kung umuulan,
Hindi ko makikita ang kagandahan
Ng masayahin mong mata,
Na lagi akong natutulala

Masaya ka bang umuulan?
Ginagawa itong katuwaan
Sa iba'y kalungkutan
Lalo na kung walang tahanan

Pagpipigil(ITO NA! ITO NA!)

Ako'y pinagpapawisan,
Tumatayo ang balahibo
Ang hirap iwasan
Lalo na kung totoo

Ang hirap tumayo
Lalong lumalabas
Masakit kapag nakaupo
Kapag pinipigilan paglabas

Ang hirap tigilan
Ang hirap gumalaw
Ang hirap pagtawanan
Pag lumabas si hilaw

Oh ayan na, ayan na!
Sumisilip na, Tangina!
Walang hubad-hubad ng Sapatos
Sa C.R, doon kami magtutuos

Pagnanasa sa Kagandahan

Nagbabasa ng mga kwento
Tungkol sa kanilang paglalakbay
Nangangati aking mga paa
Sa oras ng aking paghihintay

Inaalala muli ang simoy ng hangin,
Mga puno, ang katahimikan, at mga ulap
Lalong nangati, pumilantik ang mga paa
Bakit ang tagal pa ng susunod na pagsulyap?

Marami pang bundok kailangang akyatin
Marami pang oras ang gugugulin
Marami pang pera ang kailangang pag-ipunan
Marami pang takot ang dapat maputol

Gusto kong magmadali
Alamin ang mundo
Na sa tuktok lang masasabi
Ang kasagutan dito

Ayokong maging dayuhan
Sa aking kinagisnan
Ang kaalaman at kagandahan
Oo nga, para lamang sa matapang

Hindi ko na matiis ang paghihintay
O Diyos ko, bigyan niyo ko ng gabay
Hindi ko na kayang tiisin
Ang kagandahan ng iyong mga lawin

Sa Iyong Paglisan

Sa iyong paglisan,
Maraming umiyak at nasaktan
May mga natuwa,
Naalala ang binahaging kaalamanan

Sa iyong paglisan,
Nakita muli aking guro't kamag-aral
Napakinggan muli ang tinig,
Himig ng aking kabataan

Sa iyong paglisan,
Ako'y bumalik sa pagkabata
Mga ala-ala't karanasan
Hinding-hindi matutumbasan

Sa iyong paglisan,
Ako'y nagsisi
Isa ako sa mga tumatawa
Isa rin ako sa nabuburat

Sa iyong paglisan,
Bakit hindi kita nakausap
Nung lumawak aking kaisipan
Libro mo, muli aking tinutunan

Sa iyong paglisan,
Paano pa kaya ang sigla,
Ang apoy, ang saya
Ng kinagisnang Akedemiya

Sa iyong paglisan,
Hinding-hindi mamatay
Ang iniwang kulay
Kasama sa aking kasaysayan